جنگ فقط شهرها را ویران نمیکند؛ گاهی میان بندهای انگشتان یک دست کوچک، تمام آرامش یک مادر را میشکند.
خبرگزاری مهر – مجله مهر: چندی پیش با مادری که نوزادش تازه پا به دنیا گذاشته بود صحبت میکردم. میگفت:« صورتش را که روی صورتم گذاشتند نگاهم به دستهایش بود ببینم بندهای انگشتان دستش کاملاند؟ و تا تکتکشان را نشمردم دلم آرام نگرفت.»
روز اول جنگ که دست قطعشده کودکی را در دستان یک مرد دیدم، پرت شدم به حرف آن مادر. یعنی چند بار مادرش بندبند انگشتان آن دست را شمرده و خدا را بابت کامل بودنش شکر کرده. اصلا چه کسی دل این را دارد که آن دست را تحویل مادرش دهد…
نویسنده: زهراسادات میرغضنفری