ماجرای ازدواج حضرت قاسم بن الحسن (ع) در ماجرای عاشورا چند سالی است مرثیه خوانی برای ایشان را با آسیب مواجه کرده است.
به گزارش خبرنگار مهر، در ماجرای کربلا و واقعه ای که در طول یک روز منجر به شهادت امام حسین (ع) و ۷۲ تن از یاران ایشان و نیز به اسارت رفتن خاندان آل الله شد، حوادث و وقایع دیگری نیز رخ داده است که همراه با درس ها و آموزه های آمیخته با معنویت است. امام حسین (ع) از زمان حرکت خود برای آغاز قیام عاشورا در هز منزل و مکانی که استقرار یافتند و با هرکس که دیدار و صحبتی کردند، درس هایی را در طول تاریخ به جای گذاشتند که امروزه بخشی تکمیل کننده از واقعه عاشورا است و می تواند به فهم این حادثه و نگاه و اندیشه امام در انجام این حرکت عظیم تاریخ ساز کمک کند. همانگونه که مورخین و شاهدین واقعه آن را ثبت کرده و نگاشته اند. با این وجود به نظر می رسد برخی گفته ها که امروزه پایه انجام برخی مراسمات است به صورت متقن در تاریخ نقل و اشاره نشده است.
یکی از موضوعاتی که در واقعه عاشورا مطرح شده و برخی مراسمات نیز بر پایه آن برنامه های ویژه ای را برگزار می کنند ماجرای ازدواج حضرت قاسم بن الحسن در روزهای منتهی به عاشورا است. در اینباره حمیدرضا عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی می گوید: یکی از شهیدان بزرگوار کربلا حضرت قاسم فرزند امام حسن مجتبی(ع) بود. هنگامی که اصحاب و یاران امام حسین(ع) برای شهادت اعلام آمادگی کردند، او نیز ضمن اعلام آمادگی برای جانفدایی در راه امام، مرگ در راه خدا را شیرین تر از عسل توصیف کرد.
قاسم بن حسن روز عاشورا به حضور امام حسین (ع) رفت تا اجازهی جنگیدن با دشمنان را بگیرد. امام (ع) او را در آغوش گرفت و مدتی گریه کرد. قاسم با اجازه امام(ع) و با خواندن رجزهای زیر وارد معرکه شد و توجه لشگریان دشمن را به خود جلب کرد:
ان تنکرونی فأنابن الحسن سبط النبی المصطفی المؤتمن
هذا حسین کالأسیر المرتهن بین أناس لا سقوا صوب المزن
«اگر نمیشناسید مرا، من پسر حسن، سبط پیامبر برگزیده و امین خدا هستم؛ این حسین است که همچون اسیر در میان شما مردم گروگان گرفته شده، خداوند شما مردم را از باران رحمتش سیراب نسازد.
وی افزود: قاسم بن حسن(ع) به نبرد با دشمنان پرداخت و سرانجام توسط عمر بن سعد أزدی که کمین کرده بود به شهادت رسید. امام حسین(ع) به سرعت به بالین او رسید و با دیدن پیکر برادر زاده، فرمود: «بُعداٌ لقوم قتلوک خصمهم یوم القیامة جدک، عز و الله علی عمک أن تدعوه فلا یجیبک أو یجیبک فلا ینفعک؛ از رحمت خدا دور باد قومی که تو را کشتند، جدت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله دشمن آنها در قیامت خواهد بود، سوگند به خدا سخت است بر عمویت این که فریاد تو را بشنود و به تو جواب ندهد یا جوابی را که میدهد به حال تو سودی نداشته باشد.» امام (ع) جنازهی قاسم را برداشت و در حالی که دو پایش بر زمین کشیده میشد، او را به سوی خیمهها آورد و در کنار جنازه جوانش علی اکبر و دیگر شهدا گذاشت.
این پژوهشگر تاریخ تاکید کرد: مراسم مرثیه خوانی برای حضرت قاسم (ع) با یک آسیب جدی مواجه شده و آن خبر دروغین عروسی قاسم است که متأسفانه به مجالس بزرگ نیز کشیده شده است. این خبر هیچ پایه و اساسی ندارد و کذب است. نخستین منبعی که این خبر را نقل کرده روضة الشهدای واعظ کاشفی قرن دهم است. براساس این گزارش، قاسم(ع) با دختر عموی خود فاطمه دختر امام حسین (ع) ازدواج کرده است. در حالی که فاطمه پیش از کربلا با حسن مثنی فرزند امام حسن مجتبی(ع) ازدواج کرده بود و تا پایان عمر نیز همسر او باقی ماند، بنابراین ازدواج او با قاسم نمیتواند درست باشد.
