سینمای جدی و تاثیر گذار امروز سینمای ایران، تنها دو تا سه درصد افکار جمعیت ایران را جذب خود کرده است،
مابقی مخاطبان جدی سینما، نیازهای خود را از فیلم های خارج از تولیدات ایران تامین می کنند و این قطعا و تحقیقا به گردن سینماگر ایرانی نیست بلکه بستگی به سازوکار سیاستگذاری فرهنگی و شیوه مدارا و حمایت کارگزاران و بخصوص اتحاد سه قوا در حوزه فرهنگ و هنر در نظام جمهوری اسلامی دارد مخصوصا در ایام دهه فجر که همه رسانههای بیگانه درصدد تبلیغ علیه نظام و دور کردن هنرمندان از فضای تبلیغاتی دهه فجر هستند ناهماهنگی مسئولین خود بخود شک و تردید را در اتحاد بین حاکمیت و هنرمندان ایجاد میکند . نمونه سادهاش عملکرد وزارت ارشاد در ایجاد آرامش در ایام دهه فجر در جشنواره فیلم فجر است که تنها نماد تبلیغاتی برای جمهوری اسلامی است و برخورد ناشیانه سیستم قضایی نسبت به رفتار ناخودآگاه دو هنرمند سالخورده قدیمی(یکی ۷۳ ساله و دیگری ۷۸ ساله) که اینگونه احترام قطعا از پیش طراحی شده نبوده و در عرف آنان هم مرسوم است و مهمتر اینکه آمده بودند برنامه های دهه فجر را رونق بدهند! حالا لحظهای اشتباه شرعی کردند! البته مشابه اینگونه حرکات جزیی “ناخودآگاه” در میان علما مذهبی همیشه مورد بحث بوده و به حکم قطعی هم نرسیدند که نمونهاش حتی در مقامات دولتی هم دیده شده است!
تولید فرهنگ و هنر با امر و نهی و تهدید انجام نمی شود بلکه با متانت، مدارا و همدلی و سپس حمایت رونق میگیرد.
