به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از همشهریآنلاین، نشریه پلیتیکو در گزارشی نوشت که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، مشتاق مذاکره برای پایان دادن به جنگ با ایران است.
با وجود اینکه واشنگتن و تهران همچنان از هم دور هستند، پیشنهاد ترامپ برای میزبانی از بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم اسرائیل و جوزف عون، رئیس جمهور لبنان در کاخ سفید، آخرین نمونه از چگونگی تغییر اهداف آمریکا تنها در چند روز گذشته است.
در ادامه در این گزارش آمده است: پس از آنکه مذاکرات آخر هفته گذشته در پاکستان هیچ پیشرفتی به همراه نداشت، ترامپ که با افزایش هزینههای مصرف و کاهش آرای مردمی مواجه است، ممکن است نسبت به حداقل برخی از خواستههای تهران، بیش از آنچه موضع عمومی او نشان میدهد، متمایل باشد.
یک مقام ارشد در منطقه غرب آسیا که با مذاکرات صلح آشناست در این خصوص به پلیتیکو گفت: من فکر میکنم او مصالحههای بیشتری را میپذیرد، زیرا به شدت میخواهد این (جنگ) پایان یابد. ترامپ در مورد مذاکرات جدی است و به شدت میخواهد این موضوع پایان یابد، اما ایرانیها تاکنون از دادن آنچه که برای حفظ آبرو و رفتن به آن نیاز دارد، خودداری میکنند.
پلیتیکو در ادامه مینویسد: با وجود اظهارات جی دی ونس، معاون رئیس جمهور، مبنی بر اینکه او «پیشنهاد نهایی» آمریکا را در اسلام آباد ارائه داده است، مذاکرات پشت پرده همچنان ادامه دارد. دو روز پس از آنکه او گفت از سرگیری مذاکرات سطح بالا تنها چند روز دیگر باقی مانده است، ترامپ روز پنجشنبه قبل از عزیمت به لاس وگاس به خبرنگاران گفت که دور جدید مذاکرات حضوری میتواند به زودی در این آخر هفته برگزار شود.
ترامپ با تکرار خط قرمز خود مبنی بر اینکه ایران سلاح هستهای نداشته باشد، مدعی شد که آنها امروز حاضر به انجام کارهایی هستند که دو ماه پیش حاضر به انجام آنها نبودند. او گفت: «ایران میخواهد به توافق برسد و ما با آنها بسیار خوب برخورد میکنیم.»
پلیتیکو در ادامه تاکید کرد: این نکات مبهم روشن میکند که با وجود تمام اصرار ترامپ و ونس مبنی بر اینکه آنها در مذاکرات «دست بالا را دارند»، ایران توانایی خود را در تحمل محاصره و بمباران نشان داده است و در عین حال با محدود کردن جریان ترافیک دریایی در تنگه هرمز، همچنان بازارهای جهانی را در تنگنا نگه میدارد.
در این گزارش همچنین آمده است: این بنبست، تعدادی از رهبران و تحلیلگران جهان را نسبت به دستیابی سریع به توافق، بهویژه با توجه به اینکه توافق هستهای سال ۲۰۱۵ – که اغلب به عنوان برجام شناخته میشود – بین ایران و ایالات متحده و پنج کشور دیگر، دو سال طول کشید تا مذاکره شود، دچار تردید کرده است و این (برجام) پس از سالها بحث، مذاکره، تحریم و توافق اولیه بود.