تداوم تعطیلی مدارس و گسترش آموزش مجازی، حالا دیگر فقط یک تصمیم موقت و اضطراری تلقی نمیشود؛ بلکه به باور برخی کارشناسان، به تدریج در حال تبدیل شدن به یک الگوی پایدار در نظام آموزشی ایران است.
الهه جعفرزاده: همزمان با افزایش نگرانیهای امنیتی و اقتصادی، آموزش حضوری بیش از گذشته به حاشیه رفته و کیفیت آموزش نیز با افت محسوسی مواجه شده است.
محمدرضا نیکنژاد، کارشناس آموزش، در گفتوگو با خبرآنلاین با انتقاد از وضعیت کنونی مدارس میگوید: «در ایران ماههاست که آموزش عملاً تعطیل مانده و حالا هم با هر بحران تازه، اولین راهحل، تعطیلی مدارس و رفتن به سمت آموزش مجازی است. ما نهفقط در دوران کرونا، بلکه بعد از آن هم مدام با تعطیلی روبهرو بودهایم؛ از آلودگی هوا و کمبود انرژی گرفته تا مسائل امنیتی و جنگ. این حجم از تعطیلیها نشان میدهد آموزش عملاً از اولویت خارج شده است.»
جزئیات بیشتر را در این لینک بخوانید.
او با اشاره به تجربه کشورهای دیگر توضیح میدهد: «در بسیاری از کشورها، حتی در شرایط بحرانی، آموزش بعد از امنیت جانی در اولویت قرار میگیرد. مثلاً در بریتانیا، هر زمان شدت کرونا کاهش پیدا میکرد، مدارس دوباره باز میشدند و فقط در دورههای اوج بیماری تعطیلی کوتاهمدت اعمال میشد. یعنی اصل بر باز نگه داشتن مدارس بود.»
به گفته نیکنژاد، مسئله اصلی فقط تعطیلی فیزیکی مدارس نیست، بلکه ناکارآمدی آموزش مجازی است: «امروزه در کشور ما شاید ۷۰ تا ۸۰ درصد آموزش در فضای مجازی عملاً تعطیل است. دانشآموز فقط حضورش را ثبت میکند، اما یا خواب است یا مشغول کار دیگری.
در همین شرایط، نهتنها اینترنت محدود و ناپایدار است، بلکه دانشآموزان مجبورند از پلتفرمهایی -مانند شاد- استفاده کنند که اساساً قابل مقایسه با ابزارهای حرفهای آموزش آنلاین در جهان نیستند.»
۴۷۲۳۲
